رباعی

یا اینکه بهانهی تو را می گیرد یا آدرس ِ خانهی تو را می گیرد یک مرد که کوه برف برسر دارد از هر که نشانهی تو را می گیرد جلیل واقع طلب...

غصهام میگیرد از فرمول جنگ انداختنچنگ در چنگ ِ خدایان ِ تفنگ انداختنما که بی آموزه های پهلوانی یل شدیمفنّ ِ ما چیزیست مانند ِ شَلَنگ انداختنمیتوان هنگام ِ بمباران کناری ایستادیا که در پاسخ پدافندانه سنگ انداختنجز سقوط از درّه میدانم که دستاوردنیستپنجه سوی ماه مانند ِ پلنگ انداختناین روال ِ کار ِ دنیای سیاست بازهاستپیر را از پا جوان را گیج و منگ انداختندر جنون نامی شدم این را بمن فهمانده اندکودکان ِ کوچه با این حجم سنگ انداختن بخوانید...