رباعی

گرچه زخمی از یهودایِ هزاران خنجرمزخم ِ توکاری تر است از زخمهای دیگرمهیچ تردیدی ندارم باز از آن برجِ ِ بلندمثل ِ باران نیزه می بارند روزی برسرمدر کبود و سرخ و زردش مانده ام ، ازمن نپرساز خطوط ِ پُشت ِ من پیداست نقش ساغرمسالها در چارسوقم اولین بارم که نیستآه نم نم می فروشم، عشق کم کم میخرمبی سبب اسم ِ من از فهرست ِ گلهاحذف شدگرچه در مردابم اما باز هم نیلوفرم...