خواب سنگ است و بهت ِ شکستنروح ِ شفاف ِ بالی که دارمجلوهی وًهمی از آبشار استاین سراب ِ زلالی که دارمجای جای ِ دلم را فروریختثقل ِ آوار ِ ( ای کاشکی ها )لعنت ِ کاشکی های پوچ استآرزوی محالی که دارمتاول ِ چرکی و پینهی زخم ؟اجرت ِ شانه هایم همین استرقص ِ اشباح سرخ و کبود استبازتاب ِ سوالی که دارم□بارها ت...

[unable to retrieve full-text content]سایه ام را میزند با تیر و من دلواپَسَم تا مبادا در هدف گیری خطایی رخ دهد جلیل واقع طلب

[unable to retrieve full-text content]حرف که مشتاق وصالم شده است می دانستم که بیخیالم شده است میگفت که سی سالگیام می آید پس کو؟ من سی هزارسالم شدهاست #جلیل_واقع_طلب

[unable to retrieve full-text content]عشقت باشد اداره اش خواهم کرد یا با تدبیر چاره اش خواهم کرد دستم به گریبان ِ جدایی برسد با خشم، خودم دوپاره اش خواهم کرد جلیل واقع طلب

[unable to retrieve full-text content]لبخند بزن که غنچه شرمنده شود عطر ِ گل ِ خندهات پراکنده شود با این توصیف عاشقت حق دارد درخواستنت لجوج و یکدنده شود جلیل واقع طلب

□گونه ات وقتی ارغوانی شداز تب ِ رودخانهی چشمتمن چرا پل نبستم از دستم ؟تا لب ِ رودخانهی چشمت□هرگز اینطور(چوب ِ خشک) نبودعزتم ، جرئتم ولی انگارپا به مهمیز میکشید مرامرکب ِ رودخانهی چشمت□باید اصلاً رسانه ای باشدخبری از کرانه ای باشدیا که خاورمیانه ای باشدمطلب ِ رودخانهی چشمت□بعد از آن روز سخت میترسمموق...

کسی نمی داندکه آسمان نگاهتچگونه ابری شددلتکه سبزی جنگل رکابدارش بودچرا به صاعقه ی دوردست نامه نوشتچرا ترانه نخواندی برای جاری ِ آبهمیشه شرقی منای غریب دلتنگیتو را چه با مرداب☆چرا دوباره سفر؟کدام جاده تو را سوی خویش می خواند؟قبیله می پرسدچرا نمی مانَد؟مگر قرار نبود آب را ترانه کنیم؟مگر تو تشنه نبودی ...

گونه ات وقتی ارغوانی شداز تب ِ رودخانهی چشمتمن چرا پل نبستم از دستم ؟تا لب ِ رودخانهی چشمت□هرگز اینطور(چوب ِ خشک) نبودعزتم ، جراتم ولی انگارپا به مهمیز میکشید مرامرکب ِ رودخانهی چشمت□خبر ِ عامیانه ای باشدباید اصلاً رسانه ای باشدیا که خاورمیانه ای باشدمطلب ِ رودخانهی چشمت□بعد از آن روز سخت میترسمموقع...

تنها نه در محاصرهی خشکسال بودسیبی که هیچگاه نچیدیم کال بودمیخواستیم سبز بمانیم، سادگیستوقتی بهار دستخوش ِ انحلال بودبا برگریز پا به زمستان گذاشتیمدر سفرهمان وگرنه بجز اشتعال بود□گفتیم شعر آیه و شاعر پیمبر استاما جواب ِ زندقه سنگ و سفال بودبر آنتنی که ذهن ِ شما بود و درد ِ مایک طول ِ موج فاصله یا اخت...

گرچه زخمی از یهودایِ هزاران خنجرمزخم ِ توکاری تر است از زخمهای دیگرمهیچ تردیدی ندارم باز از آن برجِ ِ بلندمثل ِ باران نیزه می بارند روزی برسرمدر کبود و سرخ و زردش مانده ام ، ازمن نپرساز خطوط ِ پُشت ِ من پیداست نقش ساغرمسالها در چارسوقم اولین بارم که نیستآه نم نم می فروشم، عشق کم کم میخرمبی سبب اسم ِ...

[unable to retrieve full-text content]یا اینکه بهانهی تو را می گیرد یا آدرس ِ خانهی تو را می گیرد یک مرد که کوه برف برسر دارد از هر که نشانهی تو را می گیرد جلیل واقع طلب

غصهام میگیرد از فرمول جنگ انداختنچنگ در چنگ ِ خدایان ِ تفنگ انداختنما که بی آموزه های پهلوانی یل شدیمفنّ ِ ما چیزیست مانند ِ شَلَنگ انداختنمیتوان هنگام ِ بمباران کناری ایستادیا که در پاسخ پدافندانه سنگ انداختنجز سقوط از درّه میدانم که دستاوردنیستپنجه سوی ماه مانند ِ پلنگ انداختناین روال ِ کار ِ دنیا...

سیمرغ روزِ واقعه

قرار بود شبیهِ سلام، باب شویماگرمطابقِ فهرست انتخاب شویمدرخت بودن ما را چنین رقم زدهاندکه سربدارتر از حلقه ی طناب شویمخلافِ عُرف، نمادِصعودمعکوس استدُرُست آمده بودیم تا خراب شویم؟؟؟زمانه چرخشِ تُندی زد و محاسبه کردکه روزِ واقعه بایَست بی حساب شویمچگونه می شودازاین شبِ سیاه گذشت؟چطور واردِ اردویِ آفت...

[unable to retrieve full-text content]امروز دقایقم بلاخیزان است یا ساعت من دوباره نامیزان است تاخیر چقدر... عابران می بینند دیوانه ات از پنجره آویزان است جلیل واقع طلب

تا به دستیاری ِ تو عشق رابرفراز ِ آسمان عَلَم کندناگزیر بود دست خویش رادر حوالی ِ زمین قلم کند□دید آب و نیزه نقشه میکشندمثل ِ آتش از میانشان گذشتتا حصار و فتنه و فرات رابا لبان ِ تشنه متهم کند□جاری ِ شریعه میگذشت و ماهمشک را پُر آب کردو بازگشتشرم کرد با ترنم ِ فراتاز فراز ِ تشنگیش کم کند□ماه بود و م...

[unable to retrieve full-text content]چون از تو بپوشد آتش سوزان را جان ِ تو ندارد دلم این امکان را ای بر پدرت عشق که با عشوهگری در سفرهی من گذاشتی این نان جلیل واقع طلب

دوستم گفت خوب خواهدشدحال و روز ِ کویر با چشمهتوچه تجویز میکنی دکترچند تاچشمه، چند تا چشمه؟

[unable to retrieve full-text content]انگار که هیچ گفتگوی تو نبود انگشتی از اتهام سوی تو نبود حالا بنشین خوب تماشایم کن پرپر شدن ِ من آرزوی تو نبود ؟ جلیل واقع طلب

که سود برده از آشوب و اغتشاش اینقدر؟چنین که چشم ِ تو با ژ ۳ و کلاش اینقدرپُر است شهر، پُر است از جنون ِ بی مُخ هاکه تا به حال ندیدیم از این قماش اینقدر